Autonomie

Hoogbegaafden hebben behoefte aan autonomie. Maar hoe doe je dat nou in de opvoeding zonder meteen alle grenzen los te laten. Want hoogbegaafde kinderen hebben ook grenzen nodig. Vanochtend liep ik tegen een mooi voorbeeld aan. Mijn zoon van 12 is in september begonnen op de Rugbyacademy. Dit is een combinatie van middelbare school met rugbytrainingen op hoog niveau. Voeding is hierbij van essentieel belang. Vanochtend vraagt mijn zoon of hij bruine suiker op brood mag. In plaats van “nee”, geef ik aan dat hij daar zelf even goed over na moet denken. Hij weet wat suiker doet met zijn lichaam. En of hij dat wel wil. Ik zeg hem dat ik het wel kan verbieden, maar dat het zijn lichaam is en hij wil sporten op hoog niveau, dus ook zijn beslissing. Eigenlijk verwacht ik dat hij gewoon de bruine suiker uit de kast pakt. Mijn doel met mijn reactie was meer dat hij op lange termijn  erover na zou denken… Toch heeft mijn reactie meteen effect:

Hij kiest voor vanille yoghurt met fruit.

 

Natuurlijk werkt dit niet in één keer. Ik ben hier al een langere tijd mee bezig en (de regie) loslaten is best moeilijk. Maar, ik probeer hem en zijn broertje steeds meer zelf te laten beslissen. En als ik grenzen stel leg ik ook uit waarom. Natuurlijk is het hier ook niet altijd koek en ei. Regelmatig roep ik dat het nou klaar moet zijn met het geklier naar broer of broertje en ook is het echt wel een keer keihard “nee”, maar ik merk steeds meer dat wanneer je ze zelf de kans geeft om ergens over na te denken dat het veel meer effect heeft dan verbieden. Zo gaan we ook om met Whatsapp en internet. Ik leg uit welke “gevaren” er zijn en waar ze op moeten letten. Regelmatig komen ze met vragen over wat wel en niet handig is. Ik ga dan het gesprek aan met ze en we bespreken de voors- en tegens. Op YouTube staan een aantal filmpjes met social experiments. Ik gebruik ze om ze op bepaalde gevaren te wijzen. Joey Salads heeft er verschillende. Bijvoorbeeld deze over hoe makkelijk kinderen in een vreemde auto stappen: https://youtu.be/0bIXG-_vnR0

Een andere die ik bijzonder vind is deze: https://youtu.be/b9O9SokTTA8. Over hoe makkelijk je meedoet in een groep, terwijl je het niet bewust doet.

Leuke filmpjes om het gesprek met je kinderen aan te gaan. Ze kunnen heel goed zelf nadenken, dus de gesprekken hierover zijn vaak erg leuk en interessant, ook voor mij.

Wil je meer hulp in opvoeduitdagingen bij je hoogbegaafde kind? Neem dan contact met me op. pauline@pdb-coaching.nl of 06-28534031

Hoogbegaafdenbril

Hoogbegaafde kinderen die hoog scoren kun je als leerkracht zo vinden. Dit zijn de kinderen die duidelijk laten zien dat ze voor lopen in hun ontwikkeling op de groep. De uitdaging is om de kinderen te vinden die dit niet duidelijk laten zien. Dit zijn de kinderen met lagere cito-scores, lastig gedrag, onzekerheid, etc. Soms heb je als leerkracht bij deze kinderen een onderbuik gevoel. Dat er iets niet klopt. Alleen kun je de vinger er vaak niet opleggen waar het aan ligt. Onderstaande observatiepunten kunnen je helpen om door een hoogbegaafde bril naar je leerlingen te kijken. Geen hoogbegaafde heeft alle van onderstaande kenmerken. Hoe meer kenmerken van toepassing is op het kind, hoe groter de kans dat dit kind mogelijk hoogbegaafd is.

Deze poster is gemaakt door Pauline den Burger (pdb-coaching.nl) en Liesbeth Rombouts (bureauhoogbegaafd.nl) en is tot stand gekomen uit onvrede van de bestaande observatieformulieren, die ons inziens niet alle aspecten meenemen maar zich vooral focussen op het cognitieve aspect of aspecten die onderpresteerders niet (meer) laten zien. Bij deze observatiepunten hebben we ons gericht op de overeenkomsten die worden genoemd over hoogbegaafdheid in verschillende boeken en theorieën. We zijn uitgegaan van de volgende hoofdkenmerken:

Meta-cognitie, creativiteit en intensiteit.

Els Schrover benoemt deze in haar boek (uitdagend onderwijs aan begaafde leerlingen) na analyse van de verschillende wetenschappelijke theorieën over hoogbegaafdheid.